Deur Liesel le Roux
AS daar iets is wat my teen die bors stuit, is dit mense wat sosiale media gebruik om ander by te kom.
Daar is verskillende maniere waarop diegene dit doen – maar dit is altyd agter die skans van’n rekenaar of selfoon en soms ook ’n vals profiel. Ek wonder altyd oor diegene wat so venynig is agter hul rekenaars en sel-fone en waarom hulle nie dapper genoeg is om hul klagtes persoonlik met ander te bespreek of ander bystaan om hul probleme op te los nie. Of “ontmens’ hul selfone en rekenaars ander so dat hulle vergeet hulle praat met en oor regte mense?
Voorbeelde:
1. Jy skinder saam oor iets wat jy iewers gehoor het maar nie die feite ken nie en saai so verdeeldheid.
2. Jy probeer iemand wat ’n ander siening (bv oor geloof of die politiek) as jy huldig, platslaan en beledig met jou woorde of “meerdere” kennis.
3. Jy val iemand/’n instansie aan wat ’n positiewe inisiatief probeer loods met ou en onverwante koeie uit die sloot om te illustreer hoe sleg hulle eintlik is.
(Ek verwys nie na die mense op sosiale media wat van ander verskil sonder om beledigend te raak of te probeer seermaak nie. Natuurlik kan ons met mekaar kommunikeer en van mekaar verskil!)
Aggressiewe, negatiewe en selfs haatdraende reaksie ontlont altyd groter aggressie en negatiwiteit. En dit help niemand nie.
Ek wonder baie – wat sê die manier waarop ons op ons rekenaars en sel-fone tik van die mensdom?
Ek glo dit is tyd dat ons ophou om ander se gif te versprei of aan te vuur.
Dit is tyd om deel te word van die positiewes, die brugbouers, en die doeners wat nie net babbel nie (mense soos die 40 inwoners wat verlede week opgedaag het by ’n gesprek oor die 25ste KKNK). Dit het tyd geword dat ons eerder opbou as afbreek.
– Liesel le Roux